Van die album Slaaptyd in die suburbs, een oor ‘n Goth wat aan die einde van die jaar besluit als is nou genoeg. Die video bevat beeldmateriaal uit Amsterdam, Berlyn, Kopenhagen, Parys en Leipzig – meestal van stasies, pakhuise, kunsgalerye, katedrale.
Author: Bestuur
Kleurvolle tradisie – musiekvideo
Die tune is van lank gelede, maar die video het eers op 16 Desember 2025 uitgekom – heel toepaslik, waarskynlik. Wyle Brixton Barnard se humoristiese blik op die absurditeite van kultuur en verbruikerskultuur met beelde uit die 1990s, asook ‘n paar uit ‘n klassieke Soviet-era film deur Dziga Vertov.
Trane van ‘n terroris – musiekvideo
Van die album Terug in skubbe (2005, Rhythm Records). Oor hierdie video skryf Roof Bezuidenhout op Facebook:
“My great-grandfather was a mineworker and a terrorist. During the South African war (1899-1902), he blew up railway tracks. He was captured by the British imperial forces and sentenced to death. Because his name was so complicated – he was Andries Jacobus Burger Rossouw – the clerk who penned the execution order wrote down his initials in the incorrect order. Due to the error, he was sent into exile to Sri Lanka (then Ceylon) instead. He returned to South Africa and the gold mines of Johannesburg after the war. In the end, he died from silicosis at the age of thirty and was buried in the Braamfontein cemetery.
“This is a new music video for an old song by the Brixton Moord and Roof Orkes, written by the late Brixton Barnard. It has an epic guitar solo at the end by Kapelaan Pat Plank, also known as Gerhard Barnard, the band’s guitarist and a sculptor in his other life. He is also Brixton’s older brother.
“I dedicate this song to all those of us who don’t fit into preconceived notions of what we should be doing and who we should be. The video contains images of other people who were considered to be terrorists by their own people – including Beyers Naudé, Breyten Breytenbach, and Bram Fischer.
“We performed a version of this song earlier this year at the Breytenbach Centre in Wellington, Breyten Breytenbach’s parents’ old boarding house that now serves as an art and community centre.”
Bliksemstraal – musiekvideo
Van die album “Slaaptyd in die suburbs” (2014). Woorde en melodie deur Brixton Barnard en dis ook hy aan die woord. Die video is gemaak met vintage video footage van die ontploffing van die Zeppelin, asook ‘n Amerikaanse opvoedkundige video oor hoe om tornado’s te hanteer.
Die sesde dag se eerste beweging – musiekvideo
Van die album Bazaar Punk (2022), die eerste track. Hier skep Brixton Barnard die atmosfeer vir die hele album – iemand wat terugkeer na die dorp waar hy groot geword het. Kapelaan Pat Plank se kitaarspel beklemtoon die atmosfeer. Dis ‘n Saterdagoggend en die eerste trein het pas aangekom.
Die geraamtes in jou kas – musiekvideo
Van die album Spergebied (2002). ‘n Nuwe video vir ‘n ou song. Aanmekaargesit met vintage materiaal oor die menslike oog, die skelet, asook beeldmateriaal van nuusgebeure in Suid-Afrika en elders. In die agtergrond speel ‘n avant-garde kunsfilm uit 1925 deur Hans Richter.
Getrou aan die wit baksteenbebou – musiekvideo
Een van wyle Brixton Barnard se heel mooiste songs, van die album Bazaar punk. Oor daardie dorpshotel waar daar net ou in die kroeg oorbly en die kamers deur spoke bewoon word. Die video gebruik materiaal uit vintage films, asook materiaal van ou hotelle in Suid-Afrika. Geen van die hotelle in die video is die een waarna in die liriek verwys word nie – daardie een is heeltemal te sad om te verfilm.
Duiwelsbrood – musiekvideo
Van die album Bazaar Punk. Die video gebruik materiaal uit ‘n klomp vintage horror films, sommige uitstekend en klassiek, ander so swak dat die horror in komedie verander. Die materiaal kom meestal uit die films se lokfilms (trailers), o.a. die klassieke gruwelfilm “Nosferatu” (1922) uit Duitsland, “The Ghoul” (1933), “The House on Haunted Hill” (1959), “Carnival of Souls” (1962), “The Old Dark House” (1932), “The Body Snatcher” (1945), “Master of Horror” (1965) en “Attack of the 50 Foot Woman” (1958), op tragikomiese wyse seker een van die swakste films wat ooit gemaak is. Daar is ook beelde uit boeke wat in die ou dae in Afrikaanse skole voorgeskryf is, veral uit die Trap der jeug-reeks, wat in die song genoem word. Musiek en woorde deur Kapelaan Pat Plank.
Stofdorp – musiekvideo
Tom Joad is ‘n karakter uit John Steinbeck se roman “The Grapes of Wrath”, wat aanvanklik in 1939 gepubliseer is. As fiktiewe karakter het Tom Joad nie net van Oklahoma na Kalifornië gereis nie, maar die roman verlaat en homself is twee ikoniese songs bevind, naamlik Woody Guthrie se “The Ballad of Tom Joad” en Bruce Springsteen se “The Ghost of Tom Joad”. Vir hierdie video van “Stofdorp” het ons die filmweergawe uit 1940, waarin Henry Fonda die karakter Tom Joad speel, gebruik om ‘n ander storielyn te skep. “Stofdorp” se woorde is deur Moord Greeff geskryf en speel waarskynlik in ‘n Suid-Afrikaanse dorpie af – ‘n ou paartjie ry in ‘n bakkie, ‘n jong man kom uit die stad aan en sien hulle raak, die twee halfblinde mense in hul effe patetiese karretjie. Maar hy besef dat die plek in die bakkie, agter die stuurwiel met ‘n lewe se teleurstellings en onsekerhede, ook sy voorland is. Ons het gedink die tonele in “The Grapes of Wrath” spreek tot hierdie realiteit. Eerder as om Tom Joad die hoofkarakter te maak, het ons tonele gaan soek waar sy ouers – Ma Joad en Pa Joad – op die voorgrond is. Hulle sit in ‘n Amerikaanse pickup truck uit die 1930s eerder as ‘n klein bakkie, maar uiteindelik, voel ons, is daar ‘n tipe spanning tussen die storielyn in die video en die storielyn in die liriek wat werk en ‘n nuwe storielyn aktiveer.
Fortuinverteller – musiekvideo
Die musiekvideo is vervaardig om “Fortuinverteller” se twintigjarige bestaan te gedenk. Destyds het Erns Grundling daaroor geskryf: “Moenie my vra waarom nie, maar as ek ooit sou moes kies watter song ek sal wil speel by Afrikaans se begrafnis, sal dit ‘Fortuinverteller’ wees. Wanneer ons die moedertaal finaal in haar moer in bekommer het en sy ter helle neerdaal sonder enige beloftes van wederkomste en reïnkarnasies en ons dus sonder taal of tyding hurk, kniel en kruisbeen om die vars hopie grond … dan sal ek vir Andries Bezuidenhout wil opkommandeer om hierdie song as swanesang (swanesong?) te sing. O ja, Liela Groenewald se sang in die koorgedeelte is puik.” – uit Erns Grundling se resensie van “Terug in skubbe” vir LitNet.
Hierdie musiekvideo gebruik tonele uit klassieke films oor fortuinvertellers uit die eerste helfte van die vorige eeu. Onder andere die volgende: “Betty Boop in My Palm Read” (1932); “Bunco Squad” (1950); “Felix the Cat in Futuritzy” (1928); “The Crystal Ball” (1943); “The Leopard Man” (1943) en “Touch of Evil” (1958). Die tonele met Marlene Dietrich kom uit laasgenoemde film, waarin sy ‘n redelike onbelangrike rol vertolk. Ons weet nie hoe sy daaroor sou voel om in ‘n Brixton Moord en Roof Orkes video te verskyn nie, maar ons dink sy is die hoofrol. Okay, dis dalk te sterk gestel, maar sy’s moer cool as sy die rook so blaas.